Toczenie Wewnętrzne

Ta kategoria toczenia inaczej nazywana wytaczaniem charakteryzuje się utrudnioną swobodą doboru strategii obróbki ze względu na ograniczenie pola pracy przez średnicę otworu w przedmiocie obrabianym. Podobnie problematyczna jest głębokość otworu, która warunkuje konieczny wysięg narzędzia. Zgodnie z ogólną zasadą należy wybierać narzędzia z możliwie najkrótszym wysięgiem i największą średnicą. Wybieranie właściwego narzędzia do operacji, prawidłowe zastosowanie oraz odpowiednie mocowanie wpływa na utrzymanie odchylenia narzędzia i drgań na minimalnym poziomie. Kolejnym elementem kluczowym dla wydajności i bezpieczeństwa operacji toczenia wewnętrznego jest właściwe odprowadzanie wióra. W tym przypadku siła odśrodkowa wypycha wióry na zewnątrz i zwykle utrzymuje je wewnątrz otworu. Narzędzie wówczas może dociskać wióry do powierzchni obrabianej i powodować uszkodzenia przedmiotu oraz narzędzia. Aby skutecznie walczyć z tym zjawiskiem można zastosować wewnętrzne doprowadzenie chłodziwa wspomagające ewakuację wiórów. Zamiast chłodziwa może być również używane sprężone powietrze a w przypadku otworów przelotowych, wióry mogą być wydmuchiwane przez wrzeciono. Dodatkowe rozwiązania tego problemu to wytaczanie z oprawką odwróconą w celu utrzymania wiórów z dala od krawędzi skrawającej, zmniejszenie prędkości skrawania lub użycie mniejszej głowicy skrawającej w celu maksymalizacji przestrzeni na tworzące się wióry.